“Ik zou hier wel willen wonen!” Jochem’s Efteling Droom(dag)

Jochem houdt van veel verschillende dingen: buitenspelen, pretparken, pannenkoeken eten en frietjes zonder sausjes. Maar waar hij het meest van houdt? De Efteling. Daar staat zijn Droomdag in het teken van. Jochem is namelijk nog nooit in de Efteling geweest, maar wilde altijd al gaan, samen met zijn nichtje, met wie hij vaak samen speelt en naar pretparken toe gaat.

Zo’n super coole Droomdag moet natuurlijk ook een super coole start hebben! Dus daarom wordt Jochem opgehaald van school met de limousine.

Voordat de dag officieel van start gaat, krijgt Jochem nog snel een warme knuffel van de meisjes uit zijn klas. Daarna gaan de kinderen de limousine in, even rondkijken, en aan de andere kant er weer uit. De binnenkant van de limousine bestaat uit lekkere zitjes, allemaal gave lichtjes en mandjes met veel lekkers erin: chips, chocolade en sapjes.

Dan is het tijd om te gaan. Jochem’s klasgenootjes zwaaien hem uit.

“Zijn we er al?”

Het kan niet snel genoeg gaan. Jochem vraagt constant aan de chauffeur: “Zijn we er al?” en de chauffeur geeft steevast antwoord: “Nog twintig minuten.” Of: “Nog tien minuten.”

Wanneer het gezelschap arriveert mag de chauffeur parkeren voor de ingang! Gaaf!

Het eerste highlight van de dag is een ontmoeting met Pardoes. Jochem komt stoer voor de dag: hij steekt zijn tongetje uit naar Pardoes, die hem prompt een lange neus laat zien. Dat is natuurlijk een geweldig fotomoment! En dat al aan het begin van de dag!

Uiteraard staan er pannenkoeken op het menu voor de lunch! Dat kan niet anders! Na het rondkijken en rondlopen in het park gaat het gezelschap naar het Polles restaurant waar een lieve dame de bediening doet. Jochem en zijn nichtje krijgen zelfs een kijkje in de open keuken, waar het personeel hard aan het werk is en wel vijf tot zes pannenkoeken tegelijk maakt! Wow! Dat gaat super snel!

Jochem krijgt een lekkere hartjes-pannenkoek met Nutella en snoepjes. En de chauffeur? Die krijgt een smakelijke pannenkoek met spek en kaas!

Meet en Greet met Jokie & Jet

De dag is nog niet om. Jochem krijgt eerst een heuse meet en greet met de poppen Jokie en Jet. Jochem speelt vandaag de rol van Jokie. En Jochem is een natuurtalent: al snel praat hij met Jet alsof hij dit veel vaker doet – hij is af en toe stoer, dan lief, even brutaal en daarna weer lief.

Na de meet en greet is het tijd voor de attracties. Jochem en de chauffeur gaan gezellig samen in de attracties. Soms is het wel een beetje druk, maar Jochem wacht keurig op de chauffeur wanneer dat moet. De twee bouwen ook in korte tijd een goede band op, waar Jochem helemaal door opbloeit.

Van het Carnaval Festival gaat het gezelschap door naar de Droomvlucht. En de Droomvlucht? Dat is het mooiste wat er is. Na de Droomvlucht wil Jochem graag naar het Sprookjesbos.

Het Sprookjesbos is vanzelfsprekend een beetje spannend, alle donkere dingen in het Sprookjesbos zijn spannend, maar uiteindelijk legt Jochem samen met zijn nichtje, de chauffeur en de Droomgidsen kilometers af. Het is zelfs zo leuk dat hij er niet uit wil komen!

IJsjes tappen bij de McDonald’s

Om zes uur is de dag om. Het gezelschap wordt teruggebracht door de limousine. Maar eerst stoppen ze bij McDonald’s Nederweert om de dag feestelijk af te sluiten. De manager, Maikel, zorgt voor de favoriete Happy Meal van Jochem.

Wanneer hij erachter komt dat hij zijn eigen ijsje mag tappen staat Jochem gelijk in de startblokken, maar de Happy Meal moet natuurlijk eerst op voordat het ijsje getapt kan worden!

Hoewel Jochem eerst niet moe te krijgen was, is het nu wel duidelijk dat hij langzamerhand ook moe aan het worden is. Maar hij heeft nog wel puf genoeg om iets te laten weten: “Ik kom in het weekend hier in de McDonald’s werken, dan tap ik de ijsjes.”

Later, als ik groot ben…

“Ik weet het niet,” is het antwoord van Jochem wanneer er gevraagd wordt: ‘Wat wil je later worden?’ maar nu weet hij het wel. Stellig zegt hij: “Ik wil graag wonen in de Efteling. Ik wil daar later werken. Mijn vriendjes mogen dan op bezoek komen.”