Een baron in het stadion! De Droomdag van Enrico

“Ga buiten maar eens zoeken naar ons vervoersmiddel van de dag”, zeggen zijn droomgidsen geheimzinnig. Enrico zit samen met hen en zijn beste vriend Mathias in de lerarenkamer te smullen van een PSV-slagroomtaart. De auto is niet moeilijk te vinden. Er heeft zich al een groepje belangstellenden omheen verzameld. Een PSV BMW. Rood-wit uiteraard. Met het logo van de voelbalclub én de tekst uit het clublied erop. “Jammer dat ik nu niet kan zien hoe mooi de auto is”, zegt Enrico als ze op weg zijn. Dan halen we PSV gewoon naar binnen! De playlist gaat aan. “Vooruit nu rood-Wiiiiten, vooruit PSV”, wordt luidkeels mee gezongen. Waar de reis naar toe gaat laat zich makkelijk raden.

IJsbaden en Schatkamers

“Wauw, wat lijkt het veld klein zo!” Enrico staat op het balkon van de lunchroom van het PSV stadion, waar hij net een lekker broodje kroket gegeten heeft. Beneden was de grasmat nog indrukwekkend groot. Betreden is ten strengste verboden! Het gras wordt goed beschermd en gecontroleerd. De gidsen van de rondleiding leggen uit hoe. Wel mogen de jongens even met hun handen het gras voelen. Ook mogen ze een kijkje nemen in de kleedkamers mét ijsbad. “Daar zit dan Noa Lang, daar Luuk de Jong en daar Tillman en Schouten…” Enrico ziet het helemaal voor zich. En hij heeft niet alleen een grote verbeeldingskracht, maar ook veel kennis. “Jij weet gewoon al alles over PSV!”, lachen de gidsen als hij al hun vragen weet te beantwoorden. Het meest onder de indruk is Enrico van “De Schatkamer”. Daar liggen alle trofees die PSV ooit gewonnen heeft. “Daar wil ik mee op de foto!”, zegt Enrico en hij wijst naar de enorme Europacup beker uit 1988. Natuurlijk kan er ook gevoetbald worden. Onder het toeziend oog van mascotte Phoxy die op een muurschildering voor hen oprijst, trappen Enrico en Mathias een balletje.

Griezelen, verwonderen en water ontwijken…rarara, waar zou dat zijn?

Het laatste stukje houden Enrico en Mathias hun handen voor de ogen, zodat het een verrassing blijft waar ze naar toe gaan. Als ze mogen kijken prijken de torens van de toegang van de Efteling in de lucht. “Ooooo, de Efteling, dat hoopte ik zo!” Via de speciale gasten ingang waar ze als VIP’s worden ontvangen mogen ze meteen naar binnen. Gelukkig maar, want Enrico en Mathias kunnen niet wachten. Zij gaan voorop, de droomgidsen op een drafje achter hen aan. Eerst Holle Bolle Gijs begroeten. Daarna lekker griezelen in het spookhuis om vervolgens de vrolijkheid op te zoeken in het Carnavalsfestival. Tussendoor gauw even ballen gooien. Dan door naar de Vliegende Hollander, waar ze in volle vaart het water in splashen. Maar dat is nog niet genoeg watergevaar. De Piraña is aan de beurt. De jongens weten het water handig te ontwijken, maar de droomgidsen krijgen een hele hoos over zich heen. Wat een lol!

Nou is de Efteling op zichzelf al een feest, maar de dag wordt nog specialer. Bij de Baron mag Enrico een kijkje achter te schermen nemen. Hij leert hoe onderhoud gepleegd wordt, hoe de veiligheid wordt getest, dat er proefritten worden gemaakt voordat het park opengaat. “Hoe oud moet je zijn om hier te mogen werken?”, vraagt Enrico. Hij mag met het Baron team op de foto. “Die stuur ik mooi mee bij mijn sollicitatiebrief.

Houden jullie mij voor de gek?

Onderweg naar het pannenkoekenhuis worden de aandenken aan deze mooie middag bewonderd; een sleutelhanger met een foto van de 2 vrienden in de Vliegende Hollander én een muziekdoosje van de Danse Macabre.

Als de pannenkoek op is, vliegen Enrico en Mathias meteen weer naar buiten. Er is een springkussen! En de energie is nog lang niet op. “Ik wil niet naar huis!”, roept Enrico. “Dat komt goed uit, dan stappen we weer in de auto.” De jongens nemen afscheid van hun moeder en pleegmoeder, die voor het etentje waren uitgenodigd. Maar hé, dat is vreemd! De BMW rijdt weer terug naar de Efteling. “Dat kan toch niet. Houden jullie mij voor de gek?” “Nee hoor”, verklappen de droomgidsen. “Jullie mogen overnachten in het Efteling hotel met jullie moeders.” Die zaten in het complot in komen nét de parkeerplaats op rijden. Van blijdschap springen Enrico en Mathias op het bed van hun Gelaarsde Kat-kamer. De volgende ochtend, vanuit een uitgebreid ontbijtbuffet, krijgen de droomgidsen een appje: “Ik mis jullie nu al. En de dag ook. Het was de mooiste dag van mijn leven.”