Dyablo: “Ik ben er gewoon even stil van…” 

“Papa, kom eens kijken, een limo!” 

Dyablo staat al vol spanning klaar wanneer de limousine door de straat verschijnt. De rode loper wordt uitgerold en Dyablo stapt samen met zijn pleegvaders in. Ook de buurt is naar buiten gekomen om hem uit te zwaaien. Met een grote glimlach vertrekt hij, klaar voor een dag die helemaal om hem draait. 

Na ongeveer een uur rijden komt Dyablo aan bij McDonald’s. Hij wordt heerlijk verwend met lekkere dingen en allerlei leuke goodies. En alsof dat nog niet genoeg is, mag hij ook zelf zijn ijs tappen. 

Tijdens het wachten zit Dyablo natuurlijk niet stil. Met zijn handen maakt hij grapjes naar iedereen die hij tegenkomt: het bekende rondje waar je met je vingers doorheen kunt kijken. De toon voor de rest van de dag is meteen gezet: gezellig, vrolijk en vooral heel veel plezier. 

Vol energie stapt Dyablo weer in de limousine, op weg naar zijn grote droomclub: PSV. 

Bij aankomst staat niemand minder dan Phoxy hem op te wachten. Voor Dyablo misschien wel de belangrijkste speler van PSV: de mascotte met rugnummer 99. Phoxy heeft speciaal voor hem een tas vol cadeaus meegenomen. Samen gaan ze op ontdekkingstocht door het stadion. 

Dyablo bekijkt plekken waar je normaal niet zomaar komt. Hij bezoekt de kleedkamer, kijkt rond in Phoxy’s slaapkamer en bewondert het museum. Gelukkig heeft Dyablo zijn voetbalschoenen én zijn keepershandschoenen meegenomen, want één ding mag natuurlijk niet ontbreken: een potje voetbal met Phoxy! 

Na al het voetballen staat er een heel andere verrassing op het programma: Dierenopvangcentrum Breda. 

Daar kan Dyablo doen waar hij ontzettend blij van wordt: kittens knuffelen. Eén voor één krijgen de kittens aandacht en snoepjes. Natuurlijk geeft Dyablo ze allemaal evenveel, want niemand mag worden overgeslagen. 

Ook mag hij een kijkje nemen bij de dierenambulance. Hij krijgt uitleg over hoe alles daar werkt en mag zelfs de chip van een knuffeldier uitlezen. Daarna is het tijd voor een rondje met de sirenes aan. Een belevenis die natuurlijk niet iedere dag op het programma staat! 

Na zo’n bijzondere dag is het tijd om samen te genieten van een lekker diner bij De Beren in Breda. Maar daar wacht Dyablo nog een verrassing: zijn opa, oma en broer staan hem op te wachten. 

Tijdens het diner mag Dyablo zelfs zijn eigen carpaccio maken. Daarna komt er nog één cadeau. Misschien wel het cadeau dat de dag helemaal compleet maakt. 

Dyablo opent de envelop. Er zitten vier kaartjes in voor een PSV wedstrijd, samen met zijn gezin. 

Wanneer zijn vader de boodschap nog eens hardop voorleest en Dyablo langzaam beseft wat er precies staat, blijft hij even stil. Hij staart voor zich uit. 

“Ik ben er gewoon even stil van…” 

Dat is misschien wel precies het moment waarop duidelijk wordt hoeveel deze dag voor Dyablo betekent. 

Maar stil blijft het gelukkig niet lang. Twee dagen later krijgt zijn Droomdag nog een bijzonder vervolg. 

Dyablo gaat naar Slot Zeist, waar Hannah Mae optreedt. Haar nummer Waterdicht is Dyablo zijn favoriete lied. En alsof het al bijzonder genoeg is om haar live te mogen zien, krijgt Dyablo tijdens de soundcheck een kans waar hij waarschijnlijk nog heel lang over vertelt: hij mag Waterdicht samen met Hannah Mae zingen. 

Na het privéoptreden voor zijn gezin zet Hannah ook nog een handtekening op Dyablo zijn merchandise. Maar Dyablo heeft zelf ook iets voor haar meegenomen: een zelfgemaakt armbandje. Hannah vindt het heel mooi. 

Dyablo heeft nog één belangrijke vraag: “Hannah. Je houdt het armbandje toch wel om tijdens je optreden vanavond?” 

En dat doet ze. Tijdens het optreden die avond loopt Hannah Mae ook de tribunes in en zwaait ze naar Dyablo. Tijdens het laatste liedje mag hij naar voren en geeft Hannah hem nog een high five. Dyablo heeft de avond van zijn leven! 

De Droomdag van Dyablo is mede mogelijk gemaakt door: 
Droomgidsen Marlou Hoeben en Laura Leidner
Doen’r
McDonald’s Noordbrabantlaan Eindhoven 
De Beren Breda 
DOC Breda 
PSV 
Hannah Mae 
Gerrit Davelaar (fotograaf)