Bij de school van Boet staat er een heuse Maserati Quattroporte klaar en is er zelfs een rode loper uitgelegd naar de auto! Maar voordat deze toffe bak weg kan scheuren, moet Boet er natuurlijk wel in zitten.
Daarom halen de droomgidsen hem in de klas op, compleet met een confetti kanon en roze koeken met zijn naam erop. Uiteraard wordt de lekkernij lief gedeeld met de rest van de klas. Boet’s klasgenootjes zwaaien hem uit terwijl hij instapt. Er wordt even een testrondje gereden. Plankgas! Naast de droomgidsen gaat ook Steven, Boet’s maatje, vandaag gezellig mee op stap.
Het avontuur begint op Station Nijmegen. Het gezelschap wordt ontvangen door conducteur Kees en Michel, de teamleider bij NS Nijmegen. Eerst een kopje koffie in de kantine, een rondje door het station, waarbij Boet verschillende collega’s van Kees tegenkomt en een uitleg van conducteur Kees over zijn horloge en de scanner.Boet heeft zelf ook een pasjeshouder en laat vol trots zijn eigen OV pasje en andere kaartjes zien.
Dan is het tijd om zelf in de trein te stappen. In de sprinter richting Tilburg mag Boet helpen met het scannen van de pasjes en de treindeuren openen en dichtdoen. Dat laatste vindt hij het leukst. Gelukkig mag hij daarna ook bij de machinist zitten. Dat is ook super tof! Vooral wanneer de toeter wordt aangezet. “Hebben jullie het ook gehoord dat de toeter was afgegaan?” vraagt hij meerdere keren.
De Baron
Het gezelschap stapt uit bij Tilburg en neemt daarna de bus naar de Efteling. Eenmaal daar aangekomen is het natuurlijk eerst tijd voor foto’s! En lunch, want iedereen heeft nu wel een knaagje in het maagje. Gelukkig kunnen zij terecht in restaurant Fabula, waar zij worden geholpen door Nick, die de lunch naar boven brengt, waar iedereen rustig kan eten. Het is een waar feestmaal: Boet drinkt cola in zijn champagneglas en verorbert de burgers. Naderhand staat hij te springen, zo graag wil hij door.
Nadat hij het nieuwe personage Wammes heeft ontmoet, is het de beurt aan de Baron. Daar mag Boet meelopen en meehelpen. Hij wordt ontvangen door Sylvia, die hem begeleidt. Maar voordat hij de werkplaats mag betreden moet hij natuurlijk wel werkschoenen aan. Ook krijgt hij een heuse Efteling badge, waar hij heel trots op is.
Boet wordt daarna alleen meegenomen door Sylvia voor een rondleiding. Hij mag de controlekamer van de Baron zien. Een waarachtig kijkje achter de schermen. Hij stelt duizend tot tweeduizend vragen en wil alles weten, oprecht geïnteresseerd in hoe het allemaal werkt. Maar Boet blijft niet alleen achter de schermen zitten. Hij mag het allemaal van dichtbij bekijken: het is namelijk zijn taak om de mensen vandaag te helpen. Zijn taken? De beugels open en dicht doen bij de mensen, de hendel naar voren halen voor vertrek en de juiste knoppen indrukken zodat het karretje verder rijdt. Ook neemt hij de brillen aan van de mensen die brillen dragen. Heel zorgvuldig gaat hij daarmee om. En wanneer Steven en Audrey (droomgids) ook een keertje de Baron instappen, laat Boet het duidelijk weten. De bril van Audrey mag niet mee. Die moet echt af.
Naderhand denkt Boet er over na of hij zelf in wat andere attracties wil, maar uiteindelijk kiest hij duidelijk voor nog een keer meehelpen bij de Baron.
“Dit was het allervetst!” roept Boet. Hij krijgt namelijk veel complimenten van de mensen in de attractie en van de Efteling werkers zelf. Nadat hij samen met Steven Dans Macabre heeft overleefd, loopt het gezelschap naar de uitgang.
Politieman Boet en de ‘boeven’
Bij de uitgang van de Efteling staan twee politieagenten bij een motor. En er staat verderop ook een busje. Uiteraard stelt Boet zo’n tweehonderd vragen aan de politieagent, van alle knopjes tot alle attributen van de motor. Daarna bij het politiebusje een uitleg over hoe een boef wordt opgepakt en wordt alles uitgelegd wat er aan de riem van de politieagent hangt.
Boet heeft zijn bedenkingen na de uitleg over de taser: “Maar daar val je toch niet van neer?”. Boet mag daarna voor in het busje zitten. De rest zit achterin als “boeven”. En de motoragent? Die rijdt voor. Een stuk met alle toeters en bellen aan, ze sjezen door de straten, zigzaggen en passeren de auto’s die voor stoplichten staan. Dat vind Boet ook tof.
Eenmaal aangekomen op het politiebureau, volgt er een uitleg over de cellen. Boet wordt gefouilleerd en zelfs de celdeur gaat even achter hem dicht.. Ook het kamertje ernaast wordt uitgelegd. Maar waar Boet het meeste over wil weten is de pepperspray. Vooral over wat er gebeurt als je in je oog wordt gesprayd. Naderhand loopt hij nog even rond het politiebureau en dan is het tijd voor de terugreis.
Vanuit het politiebureau in Tilburg loopt het gezelschap naar Centraal Station. Daar nemen ze de Sprinter richting Ravenstein. Boet vraagt heel lief of hij de conducteur mag meehelpen en dat mag! Tussen Den Bosch en Ravenstein mag Boet de deuren openen en sluiten. Hij had nog het liefst doorgereden naar de eindhalte zodat hij het vier keer extra kon doen!
Pizza, pasta, hamburgers en biefstuk
Vanuit Station Ravenstein rijdt het gezelschap naar restaurant ABC in Velp. Het is een All You Can Eat restaurant, waar alles samenkomt. Boet loopt mee met de droomgidsen en brengt Nanda zelfs haar ijskoffie! Wat lief!
En natuurlijk doet hij zich tegoed aan heerlijke biefstukjes en hamburgertjes. Tijdens het eten praat hij honderduit, over de Efteling, over de trein, over het politiebureau. Enthousiast vat hij de dag samen. Iedereen is trots op hem; de hele dag heeft hij laten zien dat hij geïnteresseerd is, en leergierig. “De dag vloog voorbij! Het ging zo snel!” Ook de band die hij heeft met Steven is mooi en leuk om te zien.
Na het heerlijke eten reist het gezelschap en wordt Boet netjes thuis afgezet, waar hij afscheid neemt en iedereen bedankt met een warme knuffel. Maar niet voordat hij alles uitstalt: zijn knuffel trein van de NS in Nijmegen, zijn knuffelbeer van het politiebureau in Tilburg, de munten van de Efteling. Alles ligt op de eettafel.
Het wordt nog een hele klus om te bedenken wat hij morgen mee naar school neemt om te laten zien aan zijn klasgenootjes. Misschien neemt hij alles wel mee.
De Droomdag van Boet zou nooit zo’n succes zijn geweest zonder:
Nanda Brochard & Audrey Craane (droomgidsen)
Tjebbe Nabuurs (chauffeur)
Tessa Diks (tekstschrijver)
NS
Efteling
ABC Restaurant Velp
Politie Tilburg
